ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1.000.000 ΑΝΕΡΓΟΥΣ

Θα τσούξουν τα μάτια σου, θα δυσκολευτείς να αναπνέεις, θα νιώσεις οργή, θα φοβηθείς, θα τρέξεις, πιθανόν και να κινδυνεύσεις, δεν θα είναι εύκολα. Λίγο θάρρος χρειάζεται και οργή, η οργή πάντα βοηθάει. Και εσένα κανονικά θα έπρεπε να σου περισσεύει. Στο ξαναλέω θα είναι δύσκολα τα πράγματα. Όταν όμως ψηφίστηκε το μνημόνιο δεν ήσουν εκεί, όταν ψηφιστηκε το μεσοπρόθεσμο, πάλι έλειπες. Αυτο το Σαββατοκύριακο ψηφίζεται το μνημόνιο 2 και έπεται συνέχεια. Μετά θα ψηφιστεί κάτι άλλο και μετά από δύο μήνες κάτι άλλο. Όσο σκύβουμε το κεφάλι τόσο αυτοί θα ζητάνε. Το Σάββατο και την Κυριακή θα είμαστε στο Σύνταγμα και θα σε περιμένουμε. Άνεργος είσαι, στο κάτω κάτω τι καλύτερο έχεις να κάνεις? Αν δεν διαμαρτυρηθείς εσύ ποιος θα το κάνει? Το Σάββατο 11/2/2012 και την Κυριακή 12/2/2012 στην πλατεία Συντάγματος παλεύουμε για τα δικαιώματά σου. Εσύ θα κατέβεις?

ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ?

Καταρχάς ξεκινώ με μία διαπίστωση. Κανείς σχεδόν δεν διαβάζει το ιστολόγιό μου πράγμα που κάνει και το έργο μου ευκολότερο. Έχει μια δόση ελευθερίας όσο να πεις αν δεν σε διαβάζει κανείς. Λοιπόν να ξεκινήσω από τα βασικά. Η ζωή είναι άδικη και συνήθως πουτάνα. Σε όλους τους τομείς. Έτσι απλά, είναι άδικη, πως το λένε βρε αδερφέ. ΑΔΙΚΗ. Είναι για το μόνο πράγμα για το οποίο είμαι σίγουρος πλέον. Κάνεις καλό, είσαι κακός, κάνεις κακό είσαι καλός. Φαντάσου αδικία ας πούμε, να είσαι κλέφτης βουλευτής και να μην παίρνεις αυτό το οποίο κόπιασες για να το αποκτήσεις. Τη φυλακή!!! Δεν είναι άδικο αυτό? Δεν είναι άδικο να σου χαμογελάνε και να σε χαιρετάνε δουλικά ενώ είσαι κλέφτης? Δεν είναι άδικο Βάσω Παπανδρέου να βγαίνεις δήθεν κλαμμένη στα έδρανα της βουλής και να λες ότι ψηφίζεις με βαρδιά καρδιά για τελευταία φορά για να πάρουμε τη δόση (μεγάλο πρεζάκι κατάντησε η Ελλάδα) και μετά δεν έχεις ούτε την ευθυξία να παραιτηθείς?Δεν είναι άδικο που βλέπουμε το πανάθλιο θεατρικό σου και δεν σε πλακώνουμε στις μάπες? Γιατί αυτό σου αξίζει. Αλλά είπαμε, η ζωή είναι άδικη. Και θα καταλήξω και στο "ποιος φταίει". Νομίζω ότι φταίμε όλοι εμείς που δεν βρίσκουμε αυτά που μας ενώνουν και πάντα επικεντρονόμαστε σε αυτά που μας χωρίζουνν. Διχαστικά λειτουργούν οι άνθρωποι. Πάντα. Ακόμα και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Αν δεν βρούμε την δύναμη να ενωθούμε ενάντια στο έναν και μοναδικό εχθρό δεν θα καταφέρουμε ποτέ τίποτα. Και θα είμαστε για πάντα πιόνια σε ένα παιχνίδι που δεν επιλέξαμε να παίξουμε. Δεν αλλάζει τίποτα με προσευχές, και δεν αλλάζει τίποτα μόνο με ξύλο. Μόνο με μαζικότητα, με πληθυσμιακή υπεροχή. Για φανταστείτε να μπορούσαμε να κατεβούμε 2.000.000 πολίτες μπροστά από τη βουλή, να κάτσουμε οκλαδόν για 2 μέρες, χωρίς να πάμε σπίτι, χωρίς να πάμε να μαγειρέψουμε, χωρίς να νυστάξουμε, χωρίς να βαρεθούμε, και να τραγουδάμε. Δύο μέρες. Δεν είναι δα και τόσο μεγάλη θυσία, δυο μέρες, όταν παίζεται η μία και μοναδική φορά που ήρθες στον κόσμο να ζήσεις να καταλήξει σε τραγωδία. Δυο μέρες 2.000.000 κόσμος στο Σύνταγμα να τραγουδάει. Είμαι σίγουρος ότι αν μας έβλεπε ο Γκάντι θα χαμογελούσε ευχαριστημένος.

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ

Την Πέμπτη ψηφίζεται το χειρότερο νομοσχέδιο που έχει δει η χώρα. Ζητούνται τεσσερις άνθρωποι-βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δεν θα λογαριάσουν το όποιο πολιτικό κόστος και θα το καταψηφίσουν. Τέσσερις άνθρωποι ρε γαμώτο δεν βρίσκονται ανάμεσα στους προδότες? Λοιπόν, προδότες, σας δίνεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ρίξετε την χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών. Θα το κάνετε? Θα βάλετε πάνω από το προσωπικό σας συμφέρον, το συμφέρον του ελληνικού λαού ή θα σφυρίξετε κλέφτικα όπως πάντα? Είναι η τελευταία ευκαιρία που έχετε, για να καθαρίσετε τέσσερις από σας τη συνείδησή σας. Να μπορείτε να ξαναβγείτε στους δρόμους, στα σινεμά και στις ταβέρνες χωρίς να δοκιμάσετε το νέο στραγγιστό της Δέλτα. Αν δεν το κάνετε δεν θα αργήσει η ώρα που θα λογοδοτήσετε ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης. Και αυτό θα είναι το λιγότερο μπροστά στην οργή του λαού που θα σας πάρει και θα σας σηκώσει. Την Πέμπτη θα είναι η τελευταία σας ευκαιρία. Μην την κλωτσήσετε κι αυτήν...