ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΜΕ?

Και να που φτάσαμε εδώ χωρίς αποσκευές...που λέει κι ο ποιητής. Χτες κατεβήκαμε για μία ακόμη φορά στη Βουλή. Και? Την κοιτούσαμε ( κι εγώ μαζί σας). Καθόμασταν και την κοιτούσαμε και φωνάζαμε "να καεί, να καεί το μπουρδέλο η βουλή" σα να περιμένουμε να την κάψει κάποιος άλλος ή σα να περιμένουμε να πάθει αυτανάφλεξη. Δεν πετάξαμε ούτε μία πέτρα και δεν συγκρουστήκαμε με τα ΜΑΤ. Τα ΜΑΤ αντίθετα, κατά την προσφιλή τους συνήθεια εκτόξευσαν κάθε λογής χημικά στον απλό κόσμο, να μην τα ξαναλέμε αυτά, με σκοπό να μας διώξουν από την οδό Αμαλίας. Προφανώς χαλάμε το τοπίο της βουλής με την συνεχόμενη παρουσία μας μπροστά της ή στέλνουμε το λάθος μήνυμα στο εξωτερικό, ότι δήθεν δεν συμφωνούμε με τα νέα μέτρα, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει. Όπως είπε κι ο χοντρομπαλάς ο Βενιζέλος (που αν γίνει καμιά επανάσταση και συλληφθεί για την εσχάτη προδοσία που έχει διαπράξει θα τον αφήσουμε να πεθάνει από την πείνα σε ένα κελί), όπως είπε λοιπόν το παχουλό αγόρι, οι Έλληνες στηρίζουν τα μέτρα και είναι χαρούμενοι για τη σωτηρία της χώρας. Μάλλον από την πολύ χαρά που θα ζούμε με 200-400 ευρώ για το υπόλοιπο της ζωής μας κατεβήκαμε και γεμίσαμε καρκίνο τα πνευμόνια μας, παρεμπιπτόντως επειδή χτες η ανθρωπιά μου τελείωσε εύχομαι ολόψυχα καρκίνο σε κάθε ματατζή. Και μην πεταχτεί κανείς από τους συνήθεις ανθρωπιστές του κώλου και μου πει ότι δεν είναι σωστές οι κουβέντες που λέω και ότι άνθρωποι είναι κι αυτοί και εκτελούν εντολές και ότι άλλη μαλακία ακούμε κατά καιρούς. Δεν είναι άνθρωποι, είναι ΚΤΗΝΗ χωρίς παιδεία. Και δεν τους έκανε μπάτσους κανείς με το ζόρι. Μόνοι τους το επέλεξαν, άρα είναι κτήνη από επιλογή. Και όταν θα έρθει η ώρα που θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη οι πολιτικοί μας θα λογοδοτήσουν και οι μπάτσοι. Αλλά ας αφήσουμε τα ανθρωποειδή κατά μέρος και ας ασχοληθούμε με το βασικό ερώτημα. Γιατί δεν επαναστατούμε? Δεν επαναστατούμε για πολλούς λόγους. Γιατί ακόμα έχουμε κάτι να χάσουμε. Τις συνήθειές μας και τη θέση μας στο κοινωνικό σύνολο. Όταν δεν θα έχουμε τι να χάσουμε θα επαναστατήσουμε. Η σημερινή γενιά των τριαντάρηδων και των εικοσάρηδων μεγάλωσε στην πλειονότητά της με άπλετη στοργή από την οικογένεια. Δεν μας έλειψε τίποτα με συνέπεια να γίνουμε πιο μαλθακοί και πιο φοβικοί. Ναι, η γενιά μας δεν μπορεί να πολεμήσει, δεν είναι στο αίμα της. Φοβόμαστε, φοβόμαστε το κελί, φοβόμαστε να βγούμε από τη βολή μας και δεν εμπιστευόμαστε τίποτα άλλο από τον εαυτό μας και το χειρότερο όλων, βλέπουμε ακόμα τηλεόραση. Την ίδια τηλέοραση που καταφέρνει να θάψει μία διαδήλωση 1.000.000 πολιτών επιλέγοντας να καλύψει μόνο τα γύρω επεισόδια. Κι αυτοί θα κριθούν όταν θα έρθει η ώρα. Όσοι κατεβαίνουμε σε πορείες αυτά τα δύο χρόνια επειδή γνωρίζουμε την αλήθεια και δεν είμαστε χαϊβάνια θα πρέπει να σπάσουμε πρώτα το απόστημα του φόβου και του καθωσπρεπισμού που έχουμε μέσα μας. Μετά θα πρέπει να σπάσουμε το απόστημα της κοινωνίας που δεν είναι άλλο από αυτούς τους ανθρώπους που βλέπουμε στο τραίνο όταν γυρίζουμε από την πορεία με δακρυγόνα στα πνευμόνια και μαλόξ στο πρόσωπο. Ξέρετε, αυτούς και αυτές που γυρίζουν καλοντυμένοι από την καφετέρια, και σε κοιτούν με αυτό το απύθμενα ηλίθιο βλέμμα όπως κάνουν όταν βλέπουν τηλεόραση. Μετά πρέπει να σπάσουμε το απόστημα των μπάτσων, όλοι έχουμε συγγενείς μπάτσους. Να τους απομονώσουμε κοινωνικά να τους δείξουμε ότι είναι ανεπιθύμητοι, δεν έχουν χώρο στη ζωή μας. Και εν συνεχεία να καταλάβουμε ότι η ψήφος μετράει, και δεν είναι κακό να ψηφίσουμε κάτι άλλο σε αυτή τη χώρα εκτός από πασοκ και νέα δημοκρατία. Πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα? Αλήθεια πόσο? Όταν δεν θα έχουμε να φάμε και θα ψάχνουμε στα σκουπίδια, όταν θα νιώσουμε βούλγαροι και βουλγάρες, Ουκρανοί και Ουκρανές ίσως να επαναστατήσουμε. Μέχρι τότε, καλή φτώχεια να ‘χουμε.....κι ας συνεχίσουμε να προσευχόμαστε να αυταναφλεγεί η βουλή.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1.000.000 ΑΝΕΡΓΟΥΣ

Θα τσούξουν τα μάτια σου, θα δυσκολευτείς να αναπνέεις, θα νιώσεις οργή, θα φοβηθείς, θα τρέξεις, πιθανόν και να κινδυνεύσεις, δεν θα είναι εύκολα. Λίγο θάρρος χρειάζεται και οργή, η οργή πάντα βοηθάει. Και εσένα κανονικά θα έπρεπε να σου περισσεύει. Στο ξαναλέω θα είναι δύσκολα τα πράγματα. Όταν όμως ψηφίστηκε το μνημόνιο δεν ήσουν εκεί, όταν ψηφιστηκε το μεσοπρόθεσμο, πάλι έλειπες. Αυτο το Σαββατοκύριακο ψηφίζεται το μνημόνιο 2 και έπεται συνέχεια. Μετά θα ψηφιστεί κάτι άλλο και μετά από δύο μήνες κάτι άλλο. Όσο σκύβουμε το κεφάλι τόσο αυτοί θα ζητάνε. Το Σάββατο και την Κυριακή θα είμαστε στο Σύνταγμα και θα σε περιμένουμε. Άνεργος είσαι, στο κάτω κάτω τι καλύτερο έχεις να κάνεις? Αν δεν διαμαρτυρηθείς εσύ ποιος θα το κάνει? Το Σάββατο 11/2/2012 και την Κυριακή 12/2/2012 στην πλατεία Συντάγματος παλεύουμε για τα δικαιώματά σου. Εσύ θα κατέβεις?

ΠΕΘΑΝΕ Ο STEVE JOBS? - ΣΤΑ @@@@@@ MOY

Και ξυπνάς ένα πρωί κι εκεί που περιμένεις να ακούσεις για ένα νέο χαράτσι, μια φοροεπιδρομή κάτι βρε αδερφέ, τα έχεις συνηθίσει πλεόν όλα αυτά όταν πινεις το πρωινό σου καφεδάκι, ανοίγεις τον υπολογιστή σου να διαβάσεις τα νέα επαχθή μέτρα της ημέρας και τελικά μαθαίνεις ότι πέθανε κάποιος Steve Jobs. Αν δεν τον ήξερες τον τύπο πιθανόν και να νόμισες ότι είναι κάποιο μεγαλοστέλεχος της τρόικας ή κάποιο μέλος του Eurogroup. Αν πάλι είσαι λίγο σχετικός με την πληροφορική, θα ήξερες ότι τελοσπάντων ήταν ο ιδρυτής της εταιρείας ειδών πληροφορικής Apple, αλλά όπως και να χει καρκίνο είχε ο άνθρωπος, μισός είχε μείνει από την ασθένεια, οπότε σιγά την είδηση, rest in peace και τα σχετικά. Αν πάλι δεν ήσουν σχετικός με την πληροφορική μπορεί να ήσουν ένα από εκείνα τα χαζοχαρούμενα που κυκλοφορούν με ότι μαλακία βγάλει η apple για να τους πάρει τα λεφτά, i-pod, i-phone, i-pad, i-mac, i-book....i-sixtir. Αη σιχτίρ Steve Jobs, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι έκανες τον κόσμο μας καλύτερο. Είσαι ένας νεκρός καταναλωτικός ήρωας του καταναλωτικού τούτου κόσμου. Την τσέπη σου έκανες καλύτερη. Ηταν λέει οραματιστής. Για όνομα του Θεού, του Αλλάχ και της Θεάς Κάλι με τα δεν ξέρω κι εγώ πόσα χέρια. Οραματιστής ήταν ο Γκάντι. Τι σκατά έχετε πλέον στο κεφάλι σας? Και καλά τα έχετε εκεί μέσα, φυλάξτε τα. Πρέπει σώνει και καλά να γεμίσετε και το δικό μας κεφάλι? Δεν ξέρω τι έχει πάθει ο κόσμος και ψάχνει να αποθεώνει τους νεκρούς ήρωές του, αλλά εγώ προσωπικά το βρίσκω πολύ μακάβριο. Δεν ξέρω τι οραματίστηκε ο Steve Jobs αλλά πιστεύω ότι το όραμά του είχε πράσινο χρώμα, χάρτινη υφή και σήμα το $. Και από αυτή τη σκοπιά μια χαρά τα κατάφερε. Αλλά δεν θα κάτσω και να τον αποθεώσω επειδή το δικό του αμερικάνικο όνειρο ήταν επιτυχημένο. Δεν φταίει ο άνθρωπος βέβαια που μετά θάνατον η καταναλωτική βιομηχανία και τα καταναλωτικά χαϊβάνια τον έχουν μετατρέψει σε τοτέμ του καταναλωτισμού. Αυτά είναι σημάδια άγριων καιρών. Το πραγματικό όραμα έχει χαθεί και έχει δώσει τη θέση του στο εφήμερο, στο πρόσκαιρο. Τα βλέπουμε και στη χώρα μας καθημερινά. Όταν ακόμα και για να μαζευτούμε στο Σύνταγμα και να διαμαρτυρηθούμε, χρειαζόμαστε κάποιον να μας το αναρτήσει στο facebook, ή έστω να μας στείλει ένα email, τότε για να έχουμε ίντερνετ παντού, μάλλον το χρειαζόμαστε το νέο i-phone, αλλιώς η επόμενη επανάσταση μπορεί να ξεκινήσει χωρίς εμάς.